بیانیهی شماره دو حزب راه ملت در خصوص وقایع و اعتراضات اخیر
به نام خداوند رحمان
«راهکارها و امکانهای پیشِرو»
حزب راه ملت، همچون گذشته در عمل به وظیفه تاریخی و اخلاقی خود، با وفاداری و پایپندی به انتخاب اکثریت ملت ایران در کنار مطالبات و خواست های به حق ملت ایران ایستاده و در این چارچوب اعلام میدارد:
- از حافظان امنیت ایران در هر لباس و نهادی میخواهیم با توسعهی مفهومیِ «ایران» به مردمِ این سرزمین، از اِعمال هرگونه خشونت علیه هموطنان معترضی که از سر استیصال و ناچاری به خیابانها آمدهاند، در هر شرایطی پرهیز نمایند.
- از معترضان انتظار میرود با هوشیاری تمام در چارچوب اعتراضات مدنی خود حتی درصورت حضور در خیابان، مانع نفوذ عناصر مشکوک سازماندهی شده از سوی عوامل خارجی یا تمامیت خواهان شوند و به تلاش این عناصر که سعی میکنند تا اعترضات بهحق مردم را به سمت خشونت و رویارویی با قوای انتظامی و نظامی منحرف سازند؛ پاسخ منفی دهند و صدایِ تغییرخواهی بهحق و مظلومانهی خود را همچون سال 57، به گوشِ همه فرزندان این سرزمین، از جمله نیروهای نظامی و انتظامی، برسانند.
- تکرار الگوی انحراف اعتراضات مردم به سمت شورشهای هدایتشده، و انحراف مطالبات مردم بهسوی رئیس جمهور و دولتِ فاقدِ اختیار، که حتی در انتخاب وزیران و مدیران خود نیز آزاد نبوده است، قابل پذیرش نیست و فراتر از دولت، نظام وحاکمیت باید پاسخگوی گذشته، حال و آیندهی ایران باشد.
- بر اساس استدلال منطقی و عقلایی که در سال 57 برای تغییرات ساختاری به کار گرفته شد و در آن تصریح گردید که «پدران ما حق نداشتند برای سرنوشت ما تصمیم بگیرند»، پس از گذشت قریب به نیم قرن، نسل امروز حق دارد در خصوص کارنامهی آنچه رخ داده است داوری کند و در مورد آیندهی سرنوشت خود تصمیم بگیرد. تحقق امید به «تغییرات ساختاری قابل اعتماد و پذیرش اکثریت»، تنها در سایهی مشارکت دموکراتیک همه ذینفعان با اتکا به ارادهی اکثریت ملت بزرگ ایران و تمکین از انتخاب واقعی آنها ممکن است. لذا تنها راه مسالمت آمیز، برگزاری رفراندمی عادلانه و آزاد، با رای به («اصلاح» یا «تغییر قانون اساسی») ممکن است. بدیهی است در صورتِ تعلقِ ارادهی ملت ایران، به «تغییر قانون اساسی»، تشکیل مجلس مؤسسان جدید و عبور از ساز و کارهای پیشین، بدون نظارت استصوابی در انتخاباتی آزاد با انتخاب نمایندگان واقعی از همهی اقشار و اقوام ایرانیان، ضرورتی انکار ناپذیر است.
- از حاکمیت میخواهیم پیش از آنکه دیر شود، راهبرد «ماندن به بهای ویرانی» را که لاجرم به رفتن پرهزینه میانجامد؛ کنار گذاشته و با آزادی زندانیان سیاسی که در فراهم آوردن جایگزینهای مورد اعتماد مردم موثر هستند، از محدود کردن و معماریِ انتخابهای مردم اجتناب ورزد و گامی مسئولانه «برای ایران» برداشته، با حفظ قوای انتظامی و نظامی متحد، زمینهی تغییر به نظمی دموکراتیک و مبتنی بر ارادهی جمعی ملت ایران را سامان دهد.
- روشن است که چنین تغییراتی مبتنی بر فرمول گذشتهی «بالا رفتن از نردبانِ قدرت و کشیدن آن از زیر پای جوانان و نخبگان» استوار نخواهد شد و این تکرارِ شومِ تاریخی، بایستی با پذیرش ارادهی مردم متوقف شود. این گذار، تنها با پذیرش اراده اکثریت و احترام به تصمیم نهادهای منتخب واقعی مردم ممکن است، حتی اگر آن تصمیمها همسو با دیدگاه ما یا بخشی از جامعه نباشد.
ما باور داریم ایران نه با حذف، که با گفتوگو؛ نه با زور، که با رضایت؛ و نه با ترس، که با امید بازسازی میشود. آینده این سرزمین در گرو شجاعتِ پذیرش مسئولیتِ خطاهای پیشین، بازگشت به مردم، و اعتماد به خرد جمعی ملتی است که بر خلاف دورههای پیشین، صاحب ذخایر دانایی، دانش و آگاهی است.
راهی دشوار، اما یگانه راهی است که معتقدیم ایران را یکپارچه، آزاد، آباد، قدرتمند و همچنین ، قابل زیستنی شرافتمندانه و سرافرازانه میسازد.
موفقیت و پیروزی از آن کسانی است که به همهی سخنان گوش فرا دهند و بهترین آن را برگزینند.
حزب راه ملت
بیستم دی ماه 1404
